Spektakl

„Ślub” Gombrowicza – fikcja czy rzeczywistość? – spektakl online

  • Karolina Szczypek

  • Henryk 1 - Filip Toroński
    Henryk 2 - Robert Mania
    Henryk 3 - Dariusz Maj (gościnnie)
    Władzio 1 - Andrzej Kępiński
    Władzio 2 - Piotr Konieczyński
    Władzio 3 - Kazimierz Krzaczkowski
    Ojciec - Jacek Grondowy
    Matka - Iwona Lach
    Mania - Marta Kędziora
    Kanclerz - Anna Ludwicka-Mania
    Pandulf - Sługa - Magdalena Kępińska
    Szef Policji - Agata Darnowska
    Pijak - Elżbieta Kosecka
    Dostojnik-Zdrajca - Małgorzata Osiej-Gadzina

Ślub bez teatru jest jak ryba bez wody – tak, bo to nie tylko dramat pisany dla teatru, ale przynajmniej w zamierzeniu swoim, to sama wyzwalająca się teatralność istnienia”, to zdanie
z Dzienników Gombrowicza jest dla nas motywem przewodnim w myśleniu o współczesnej realizacji tego utworu.

Henryk w naszym ujęciu jest reżyserem miejsca, w najbardziej teatralnym ujęciu, a jego reżyseria nie jest poddana kategoriom racjonalnym, lecz stwarza się, komponuje podług jego działań, emocji i myśli. Stąd Teatr jako przestrzeń gdzie cała materia tkwi w nieustannym dynamicznym potencjale, gotowa by zmienić się w coś zupełnie odmiennego od tego czym była. Retrospekcje i flashbacki z przeszłości Henryka są naszym spoiwem konstrukcyjnym, którego naczelnym zadaniem jest próba rozdzielenia racjonalnego od irracjonalnego.

            Ślub bywa interpretowany jako tragedia psychoanalityczna (J. Błoński), w którym niewiedzę musi zastąpić stan posiadania wiedzy, i do tego może właśnie służyć, lub w tym pomagać użycie onirycznego ornamentu, który usadza Henryka w sferze podświadomości. Wydaje nam się, że nie potrzebujemy zamykać Henryka w tak wąskim tropie interpretacyjnym.

Henryk marzy o bezpośredniości, o świecie w którym panują jasne zasady i doskonałe zrozumienie, ale jednocześnie wie, że to niemożliwe. Bo świat jest światem, w którym wszystko zostało Przeinaczone. Wykręcone. Zrujnowane. Wypaczone. Jest to świat po ontologicznej katastrofie. Świat sprzed upadku jest światem niezapośredniczonych relacji, które określają wszystko co jest, i to w jaki sposób jest.

 

Reżyseria – Karolina Szczypek

Reżyseria filmu – Wojciech Jastrzębski

Dramaturgia – Andrzej Błażewicz

Prace nad tekstem – Paweł Sablik

Choreograf – Tobiasz Sebastian Berg

Muzyka – Karol Osman

Scenografia, kostiumy – Paula Grocholska

Kierownik planu – Zuza Barc

Opieka artystyczna – Tadeusz Wnuk

 

Inspicjent – Grażyna Mieczkowska

Koordynacja projektu – Jolanta Adamczyk

Audiodeskrypcja –  Fundacja Na Rzecz Rozwoju Audiodeskrypcji “KATARYNKA”

Konsultacja i nadzór audiodeskrypcji – Dorota Fruba

Promocja i marketing – Małgorzata Popek

Realizacja nagrania – Telewizja STRIMEO

 

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Licencji udzieliło STOWARZYSZENIE AUTORÓW ZAIKS

Skip to content